Ostatnie wydarzenia (Strona główna)

W III tygodniu Wielkiego Postu, spotkaliśmy się, aby:

• uczestniczyć na Mszy Świętej, w czasie której, Pan karmił nas Swoim Słowem i Ciałem,
• wspólnie trwać na modlitwie, w czasie której oddawaliśmy cześć i chwałę naszemu Panu,
• wysłuchać ogłoszeń naszej liderki Madzi, która umieściła je także na wspólnotowych mediach społecznościowych,
• złożyć życzenia z okazji zbliżających się imienin, naszemu pasterzowi -księdzu Grzegorzowi, któremu życzymy wielu łask Bożych, zdrowia, posługi w Duchu Świętym, w radości i Bożej Miłości, drogi, która wiedzie do świętości,
• wysłuchać kolejnej konferencji w ramach całorocznego tematu „Życie duchowe czyli życie
  w Duchu Świętym. Refleksje biblijne”.

Jesteśmy pełni wdzięczności za słowo i poświęcony czas naszemu duchowemu Ojcu,- ks. dr Zbigniewowi Skuzie, który tym razem zaproponował spotkanie z „Jezusem Barankiem”. Czas Wielkiego Postu przygotowuje nas do ofiary Baranka, stąd propozycja księdza przybliżyła nas do zrozumienia, dlaczego używamy określenia „Jezus-Baranek”. Tytuł „Baranek” łączy Wielki Post i zbliżającą się Wielkanoc. To wtedy ujrzymy w chwale zwycięskiego Jezusa Chrystusa, który służy i przywraca Nadzieję.

Pamiętajmy, że każda Eucharystia, to Święta Ofiara. To na Mszy Świętej jesteśmy świadkami i uczestnikami Golgoty Jezusa- Baranka, który oddaje swoje życie, by ostatecznie objawić się jako zwycięski, zmartwychwstały „Lew z pokolenia Judy” (Ap.5,5).

Z okazji zbliżającego się święta patrona ks. Zbigniewa, życzymy wielu łask Bożych. Niech Duch Święty prowadzi Księdza, zachowuje w zdrowiu, daje wzrost otrzymanych talentów, prowadzi do Słowa zgłodniałe owieczki. Bóg zapłać za Księdza serce, posługę i życie.

Jako dobrzy szafarze różnorakiej łaski Bożej służcie sobie nawzajem takim darem, jaki każdy otrzymał. (1P 4,10)
Podczas dzisiejszego spotkania Krysia Grejdus podzieliła się z nami informacjami na temat: Darów Ducha Świętego. Przybliżyła charyzmaty m.in.: daru języków, proroctwa, uzdrawiania. Zwróciła uwagę na rolę pokory, posłuszeństwa i miłości w posłudze charyzmatami. Spotkanie zakończyliśmy modlitwą wstawienniczą, posługując się darami, otrzymanymi od Boga.

Dz. 1,8 „ale gdy Duch Święty zstąpi na was, otrzymacie Jego moc i będziecie moimi świadkami w Jerozolimie i w całej Judei, Samarii, i aż po krańce ziemi.”
Dziękujemy Panu Bogu za kolejną konferencję ks. Zbigniewa Skuzy, z cyklu: „Życie duchowe, czyli życie w Duchu Świętym. Refleksje biblijne” Dzisiejszy temat to: „ Jezus namaszczony Duchem Świętym”. Czekamy na c.d. 🙂

Łk 2,6-7
„Kiedy tam przebywali, nadszedł dla Maryi czas rozwiązania. Porodziła swego pierworodnego Syna, owinęła go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie”.

Kiedy rodzi się Zbawiciel, nie może być sam. Nasza Wspólnota też pragnie zawsze być tam, gdzie On.

Trwając w oczekiwaniu na przyjście naszego Zbawiciela, wspólnota spotkała się na celebracji Mszy Świętej, modlitwie wspólnotowej i konferencji. Pan Bóg przez różne „kanały” przecież mówi do nas. Klimat świąteczny już od wejścia do Domu Parafialnego stworzyli Skauci Króla, którzy sprzedawali ozdoby świąteczne, które samodzielnie przygotowali. Z informacji od naszego łomżyńskiego Komendanta Skautów Króla Piotra Dołegowskiego wiemy, że nasi milusińscy zebrali na dofinansowanie do wycieczki 1.415,10 zł.

Zakończona została także zbiórka na produkty chemiczne i kosmetyczne dla sióstr Benedyktynek. Zakupiono (jak zawsze niezawodna Marta Abramowska) różnorodnych produktów na kwotę 1.820 zł. Kochani oba te dzieła i ich owoce, pokazują, ile w nas jest dobra i chęci dzielenia się z potrzebującymi. Chwała Panu za to.

Naszą wspólnotową modlitwę poprowadziła Krysia Grejdus, której bardzo dziękujemy. Nasza liderka- Magda przypomniała, że 16.12.2025 r. wspólnota organizuje Wigilię, na której wszyscy mamy czuć się gospodarzami i stąd prośba, byśmy wspólnie zadbali o stół wigilijny.

Ksiądz Zbigniew kontynuował cykl spotkań pt. „Życie duchowe, czyli życie w Duchu Świętym. Refleksje biblijne”. Tym razem temat brzmiał: „Duch Święty w Ewangeliach Dzieciństwa Jezusa Chrystusa”. Prowadził on nas przez fragmenty ewangelii św. Mateusz i św. Łukasza, które spośród wszystkich ewangelii najpełniej ukazują znaczenie i ogromną rolę Ducha Świętego w wydarzeniach z życia: narodzenia i dzieciństwa Jezusa Chrystusa. Jak zawsze całość konferencji jest do odsłuchania.

Ksiądz Z. Skuza podsumował konferencję, zwracając uwagę na działanie Ducha Świętego
w tajemnicy Narodzenia Jezusa Chrystusa:

• Maryja poczęła z Ducha Świętego i została Nim napełniona,
• Zachariasz napełniony Duchem Świętym śpiewa pieśń,
• Jan Chrzciciel jeszcze w łonie zostaje napełniony Duchem Świętym,
• Elżbieta na widok Maryi, sławi Ją w Duchu Świętym,
• Symeon napełniony Duchem Świętym rozpoznaje Jezusa.

Dziękujemy za posługę księdza Zbigniewa, gotowość dzielenia się Słowem z naszą wspólnotą. Niech na czas radosnego oczekiwania i przygotowania adwentowego Pan Bóg nas błogosławi
i rozświetla nasze drogi. AMEN

Za nami ostatnie spotkanie w tym roku liturgicznym. Na kolejne zapraszamy już
w Adwencie, na którym ks. dr Zbigniew Skuza, będzie kontynuował konferencję „Życie duchowe, czyli życie w Duchu Świętym. Refleksje biblijne”.

Jak zawsze rozpoczęliśmy od udziału we Mszy Świętej, koncelebrowanej przez ks. Grzegorza. Pamiętamy przecież, co ks. Zbyszek często nam przypomina, że tym co jest najważniejsze, to nasz udział w Eucharystii.

Kolejny punkt to wspólnotowa modlitwa, ogłoszenia i zaproszenie do wspomnianej konferencji. Jak zawsze wykłady księdza są barwnie uzupełniane ciekawymi, często osobistymi dygresjami kapłana, co sprawia, że słucha się tych konferencji z wielkim zainteresowaniem. Tak też było i tym razem.

Ksiądz Zbyszek przypomniał znaczenie i wagę odkrywania przez doktorów Kościoła (zwłaszcza św. Augustyna) objawienia specyfiki chrześcijańskiego pojęcia Boga, która ujmuje wiarę w Trójcę Świętą. Nasz Bóg objawia się w Trzech Osobach – Ojca, Syna i Ducha Świętego. Doskonale wiemy, że to Duch Święty, który został zesłany na Apostołów, zmienił ich
z zalęknionych, ukrywających się, wątpiących, na Apostołów, którzy z mocą poszli na cały świat, by głosić Prawdy Wiary i nieść żywego, pełnego miłości Boga.

Jak zawsze, niezawodny Adaś S. nagrał konferencję, którą, tak jak wcześniejsze, warto odsłuchać. Dziękujemy ks. Zbyszkowi za trud przygotowania i wygłoszenia konferencji. Módlmy się, wołając do Ducha Świętego, by prowadził nas w naszej codzienności drogami świętości. AMEN

W 107 rocznicę odzyskania przez Polskę Niepodległości rozpoczęliśmy spotkanie Mszą Świętą, pamiętając w modlitwie o naszej wspólnocie i Ojczyźnie. Eucharystię odprawił nasz diecezjalny pasterz ks. Biskup Janusz Stepnowski.

Po niej, w kameralnym gronie kontynuowaliśmy spotkanie w Domu Parafialnym. Po modlitwie i bieżących ogłoszeniach Madzia M. wygłosiła konferencję pt. „Gdybym mówił językami ludzi i aniołów, a miłości bym nie miał….”.

W ciekawy, uporządkowany i przystępny sposób przeprowadziła słuchaczy przez temat związany z korzystaniem przez nas z naszego języka. Posłużyła się cytatami z Pisma Świętego, przygotowaną prezentacją i trafnymi innymi przykładami. Prowadzona przez Ducha Świętego odkrywała Prawdy, które Pan objawia w swoim Słowie, ucząc nas korzystania z wolności naszego słowa, wypowiadania się czy komentowania.

Każdy z nas na każdym etapie naszego życia podejmuje decyzje, również te związane z naszymi wypowiedziami. Zależnie od tego, co powiemy, pomyślimy, to nasze słowa czy myśli idą ku szczęściu (wiecznemu) lub zgubie/zatraceniu (wiecznemu). Nasze wypowiedziane, pomyślane słowa mają ogromne znaczenie. Słowo jest żywe, może zranić, zabić, przeklinać, ale może również dawać zrozumienie czy miłość. Zawsze jest to nasza decyzja, pomyślmy, jakie skutki przynoszą nasze słowa…

Bardzo dziękujemy Madzi za konferencję, trud jej przygotowania. Mamy świadomość, że była bardzo potrzebna. Niech teraz pracuje w nas i przynosi dobre owoce.

Na pewno warto odsłuchać te treści, by mogły w sercu pracować i owocować.

W Psalmie 141,3-4a czytamy: „Postaw Panie straż moim ustom i wartę przy bramie warg moich! Mego serca nie skłaniaj do złego słowa, do popełniania czynów niegodziwych…” Panie spraw, abyśmy każde słowo wypowiadali z miłością, życzliwością dla budowania dobrych relacji i Bożej Chwały. Amen

Spotkanie wspólnotowe rozpoczęliśmy uroczystą Mszą Świętą koncelebrowaną przez naszego pasterza bp. Janusza Stepnowskiego.

Przed Uwielbieniem, które poprowadziła Edytka Wiśniewska, ks. Grzegorz omówił krótko, jak poprawnie tworzyć modlitwę wiernych.

Konferencję natomiast wygłosił oczekiwany przez wszystkich ks. dr Zbigniew Skuza, rozpoczynając cykl spotkań pt. „Co to jest życie duchowe?”. Zaznaczył, że już na samym początku Pisma Świętego jest napisane: „Ziemia zaś była bezładem i pustkowiem: ciemność była nad powierzchnią bezmiaru wód, a Duch Boży unosił się nad wodami”. (Rdz 1,2) To Duch Boży jest stwórczą siłą we wszechświecie: „ Przez słowo Pana powstały niebiosa i wszystkie ich zastępy przez tchnienie ust Jego” (Ps 33,6)

Już w Starym Testamencie czytamy, że ludzie powołani do specjalnych zadań byli obdarowani Duchem Bożym. Mojżesz otrzymał dar Ducha po to, by wyprowadzić lud z niewoli i być pośrednikiem między Bogiem a ludem; potem przekazał ten dar Jozuemu (Pwt 34,9) oraz siedemdziesięciu „starszym ludu” (Lb 11,17.25.29). Ksiądz Zbigniew zakończył konferencję, przedstawiając mnogość fragmentów z Biblii oraz KKK, mówiących o Duchu Bożym.

Jak zwykle, koncelebrowana Msza Święta przez ks. Grzegorza wprowadziła nas do spotkania wspólnotowego. Grupka pań III stopnia zaprosiła do poczęstunku i czasu dla brata i siostry. Pomysł spotkań przy „paluszkach” sprawdza się i zyskuje coraz więcej zwolenników. Dziękujemy grupce za poczęstunek.

Modlitwę wspólnotową poprowadziła Lidia C. i scholka. Podczas niej wybrzmiało Słowo z Liturgii Rz.1, 16-17, w którym Święty Paweł przytacza myśl, o istocie wiary. Pięknie ten fragment listu do Rzymian wprowadził nas do konferencji, którą przygotowała Milenka T. pt „Gdzie jest owoc?”, na podstawie książki Sherry A. Weddell „ Owocne uczniostwo”. Jej treści zmuszały nas do refleksji i odpowiedzi na wiele pytań.

Wśród nich warto wrócić do następujących pytań: Gdzie jest owoc twojego Życia….?, Czy trwam w relacji z Bogiem…? Co się w Tobie zmieniło po spotkaniu z Jezusem Chrystusem..?, Nie pytam co robię, w czym posługuję, ale czy trwam przy Jezusie…?. Czy te owoce są widoczne w moim życiu, w moim domu, w mojej pracy, we wspólnocie…?, Czy moje słowa niosą życie, radość, czy może słowem „zabijam, ranię innych”….?

Konferencja wielu pytań, dobrze, żeby nie pozostały bez odpowiedzi, refleksji
i dobrych decyzji. Dziękujemy Milence za trud przygotowania i wygłoszenia konferencji.

A Pan w Swoim Słowie mówi: „Nie wyście mnie wybrali, ale Ja was wybrałem
i przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili, i by owoc wasz trwał, aby wszystko dał wam Ojciec, o cokolwiek Go poprosicie w Imię Moje” (J.15,16)

AMEN

Kolejne spotkanie otwarte wspólnoty Theoforos odbyło się w czasie parafialnych Misji Świętych w łomżyńskiej Katedrze. Tego dnia misjonarze, ojcowie Redemptoryści odnieśli się do pojednania i przebaczenia. Bez tego nie możemy realizować misyjnego hasła: „Bóg jest Miłością”.

Po Eucharystii udaliśmy się na spotkanie w Domu Parafialnym. Wspólnotowa modlitwa połączona ze śpiewem i uwielbieniem wprowadziła nas w spotkanie.

Tu niespodzianka, odwiedził nas, choć na bardzo krótko, ks. Jacek Dąbrowski, który wyraził słowa radości ze spotkania z nami i udał się do seminarium, by kontynuować udział w kapłańskich rekolekcjach. Dziękujemy księdzu, że pamięta o nas i my zapewniamy o naszej modlitwie😊

Tradycyjnie, Magda M. (liderka), przypomniała ważne informacje, w tym zaproszenie na Wspólnotowy Dzień Skupienia z udziałem Marcina Jakimowicza, na które serdecznie zapraszamy 18.10.2025 r. (zapisy u Magdy).

Nasz Pasterz, ks. Grzegorz, odnosząc się do Mszału Trydenckiego, przekazał informacje poprawnego, aktywnego udziału w Eucharystii. Zwracał uwagę na częste błędy czy niezrozumienie głębokich treści liturgicznych. Całość została zarejestrowana i jest dostępna do odsłuchania na wspólnotowych komunikatorach. Dziękujemy ks. Grzegorzowi za konferencję i przypomnienie, iż w czasie każdej Mszy Świętej tworzymy wspólnotę Kościoła.

Niech Bóg nas prowadzi w jedności i misyjne hasło „Bóg jest Miłością” staje się źródłem budowania naszych relacji z Panem Bogiem i ludźmi. AMEN

Jako łomżyński oddział wspólnoty Theoforos rozpoczęliśmy kolejny rok formacyjny. Nasze spotkanie, jak zwykle, zainaugurowaliśmy Eucharystią,
w czasie której w Liturgii Słowa Pan Bóg powołuje Apostołów.

Następnie przeszliśmy do Domu Parafialnego, gdzie mieliśmy czas na „spotkanie z siostrą i bratem”, dzieląc się wakacyjnymi wspomnieniami.

We wspólnotowej modlitwie dziękując i uwielbiając Pana, prosiliśmy o błogosławieństwo i Ducha Świętego, byśmy jak Apostołowie, mogli „nieść Boga” potrzebującym.

Nasza liderka Magda Mieczkowska w szczegółach przypomniała nam o przywilejach i obowiązkach wynikających z przynależności do wspólnoty, przekazała nam także aktualne ogłoszenia.

Na zakończenie odmówiliśmy dziesiątek różańca, prosząc Najświętszą Matkę Maryję, by chroniła i prowadziła naszą wspólnotę w bieżącym roku formacyjnym.

Niech nam towarzyszą przez cały rok słowa: „Oto ja, poślij mnie”

AMEN

Kolejny parzysty wtorek miesiąca zgromadził członków naszej wspólnoty Theoforos na Mszy Świętej, po której wszyscy uczestnicy Eucharystii zostali zaproszeni przez księdza Grzegorza na otwarte spotkanie wspólnoty w Domu Parafialnym.

Tradycyjnie po „części poczęstunkowej”, która została przygotowana przez grupkę Dalszego Wzrostu kobiet, rozpoczęliśmy modlitwą . W tzw. międzyczasie Panie z grupki DW zaopiekowały się naszymi milusińskimi, za wszystko grupce dziękujemy.

Wspólnotową modlitwę, poprowadziła diakonia modlitwy i uwielbienia. Po niej ogłoszenia i konferencja.

Kilka dni po święcie Zesłania Ducha Świętego, zostaliśmy zaproszeni do odkrywania obdarowań i charyzmatów. Sławka G. przedstawiła konferencję na temat „Jestem narzędziem Ducha Świętego”. Pamiętając, jaką jesteśmy wspólnotą- czyli niosącą Boga, ewangelizującą, najpierw sami musimy być zewangelizowani, by móc ewangelizować innych. Naszym korzeniem, z którego mamy ciągnąć „soki” potrzebne do duchowego wzrostu jest sam Jezus Chrystus.

Duch Święty w czasie Pięćdziesiątnicy stał się dla Apostołów narzędziem ich posługi głoszenia, rozumienia Słowa oraz rozpalania wiary. Również my jesteśmy zaproszeni do tego, byśmy z Tego Narzędzia korzystali. To Moc Ducha Świętego przez ręce i serce pierwszych Apostołów sprawiła, że Kościół Chrystusowy mógł wzrastać w wierze na Chwałę Bogu i ku pokrzepieniu ludzkich serc.

Każdy z nas stając z wiarą, z otwartym sercem i pragnieniem przyjmuje Ducha Mocy, by móc za przykładem Apostołów Kościoła iść i ewangelizować. Nie rezygnuj z takiej możliwości. Nie zakopuj otrzymanych talentów, charyzmatów. Nie ukrywaj ich. Jezus Chrystus na końcu naszej ziemskiej wędrówki, zapyta każdego z nas, co uczyniliśmy
z otrzymanym Skarbem? Dajmy szansę Panu Bogu, by mógł przez naszą posługę pomnażać Swoje łaski.

Po konferencji Lidia Ch. poprowadziła część warsztatową. Podzieleni na 3-4 osobowe grupki modliliśmy się nawzajem za siebie, prosząc Ducha Świętego o rozeznanie naszych obdarowań. Dziękujemy Sławce i Lidce za ich posługę i doświadczenie Ducha Świętego.

Niech Pan Bóg w swojej łaskawości posyła naszej wspólnocie Swojego Ducha. Niech błogosławi nam i wzbudza w nas pragnienie wzrostu duchowego: „by iść na cały świat i głosić Ewangelię”, stając się narzędziem w Jego rękach.

Amen

Tego dnia Pan Bóg zaprosił nas do świętowania 25 rocznicy Święceń Kapłańskich 12 kapłanów, którzy pod przewodnictwem Diecezjalnego Pasterza Biskupa Janusza Stepnowskiego celebrowali Mszę Świętą. Ci którzy przyszli na Mszę wspólnotową, w takich okolicznościach rozpoczęli wspólnotowe spotkanie.

Również świętowaniem zakończyliśmy spotkanie. Nasz wspólnotowy pasterz ks. Grzegorz Kierski obchodził jubileusz Swoich Święceń Kapłańskich, to już 15 lat. Przypomniała nam o tym, nasza liderka Magda M., która przygotowała krótki montaż wspominkowych zdjęć. Jak na jubileusze i świętowanie przystało pojawił się tort, którym cała wspólnota się podzieliła. Życzymy księdzu wielu łask Bożych, zdrowia, otwartości do każdej posługi.

Między tymi wydarzeniami zaraz po Mszy Świętej była krótka modlitwa i ostatnia, w tym roku formacyjnym, konferencja ks. Zbigniewa Skuzy, która poświęcona była Jubileuszowi – fundamentowi biblijnego czasu łaski i pojednania z Bogiem i człowiekiem (cz. III). Całą konferencję możemy odsłuchać dzięki pracy Adama S., który zamieścił na naszym komunikatorze link do konferencji.

Dziękujemy księdzu dr Zbigniewowi Skuzie za każdą konferencję, za czas poświęcony, za każde Boże Słowo, które buduje i daje wzrost. Niech Pan Bóg Księdzu błogosławi i posyła na łaknące Słowa pustynie ludzkich serc.

Nadzieja to jedna z trzech cnót teologalnych, obok wiary i miłości, o której między innymi możemy przeczytać w liście Świętego Pawła do Rzymian (5,5) „A nadzieja zawieść nie może, ponieważ Miłość Boża rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego, który został nam dany”. W oczekiwaniu na zesłanie Ducha Świętego otwierajmy nasze serca na to, by Boża Nadzieja w nich zagościła, pozwólmy Duchowi Świętemu działać.

AMEN

Matka Boża Fatimska towarzyszyła nam w czasie Mszy Świętej, która rozpoczynała nasze kolejne otwarte, wspólnotowe spotkanie. Po Mszy w Domu Parafialnym czekała na nas niespodzianka. W salce konferencyjnej zastaliśmy zastawione, przygotowane stoły z poczęstunkiem, o które zadbała Grupa Małżeńska Dalszego Wzrostu. Serdeczne podziękowania za posługi, szczególnie pamięć o naszych milusińskich.

Diakonia uwielbienia poprowadziła modlitwę, po której Milenka T. przekazała bieżące ogłoszenia, w tym zaproszenie na 31.05.2025 r. do Kościoła Miłosierdzia Bożego, gdzie odbędzie się Dzień Jedności Wspólnot Łomżyńskich.

Kolejnym punktem spotkania była prezentacja formacji Skautów Króla. Druhna Anetka E. przybliżyła cele, założenia, zakres działań oraz kadrę Skautów Króla oddziału łomżyńskiego Theoforos. Gratulujemy nowemu łomżyńskiemu komendantowi formacji – Piotrowi Dołęgowskiemu oraz Jasiowi Ejsomont, który został Komendantem Okręgowym. Niech to Boże dzieło wzrasta na chwałę Bożą i będzie ku pokrzepieniu młodych serc i ich rodziców. Dziękujemy Anetce, że mogliśmy bliżej poznać ich posługę oraz jej owoce, a wszystkim instruktorom Skautów Króla życzymy siły i kreatywności w tej pracy. Niech Pan Wam błogosławi.

Po macierzyńskiej przerwie wróciła nasza liderka Madzia M., która zaprosiła wszystkich do uzupełnienia ankiet, które posłużą odpowiedzialnym do planowania pracy w przyszłym roku formacyjnym.

Następnie Magda wygłosiła konferencję: „Franciszek-Kościół ubogi dla ubogich”. Wybrane myśli zmarłego Papieża Franciszka, skłoniły do refleksji nad postawą każdego z nas we wspólnocie, naszymi posługami i zaangażowaniem w nasz wzrost duchowy. Nie dajmy się paraliżowi w naszym wzroście, w naszych posługach. Każdy z nas jest potrzebny ze swoimi charyzmatami i zdolnościami. Mamy, będąc we wspólnocie, swoim sercem i posługą angażować się w jej wzrost duchowy. Bardzo dziękujemy naszej liderce za przygotowanie i wygłoszenie konferencji😊

Tradycyjnie spotkanie zakończył nasz pasterz ks. Grzegorz K., który jeszcze raz uświadomił rolę każdego z nas we wspólnocie, poprzez budowanie relacji międzyludzkich, dbanie o własny wzrost duchowy, podejmowanie różnych posług i otwartość na naszą różnorodność.

Znów Pan Bóg mówił do nas także przez bliźniego. Dajmy szansę Panu Bogu i przyjdźmy na kolejne spotkanie, by usłyszeć, co dobry Ojciec chce do nas powiedzieć.

Amen

JEZUS CHRYSTUS ZMARTWYCHWSTAŁ!!! PRAWDZIWIE ZMARTWYCHWSTAŁ!!!

Trwamy w oktawie Świąt Wielkiej Nocy, Jezus Chrystus Zmartwychwstał, prawdziwie Zmartwychwstał! Niech ta myśl towarzyszy nam i prowadzi do Miłosiernego Pana, który oddał Swoje Życie za każdego z nas. W tym radosnym czasie przyszło zmierzyć się
z informacją o śmierci Papieża Franciszka. Niech Miłosierny Ojciec oczyści serce Papieża Franciszka i przyjmie do Swojego Królestwa.

Za nami świąteczne wspólnotowe spotkanie Wielkanocne. Rozpoczęliśmy je celebracją Mszy Świętej, po której, zanim rozpoczęliśmy świąteczne ucztowanie, modlitwą i śpiewem uwielbialiśmy Pana. Dziękujemy wszystkim, którzy zadbali o świąteczny stół i którzy czuli potrzebę jedności wspólnoty.

Ksiądz Grzegorz zaproponował, byśmy za przykładem kursu Alpha, usiedli razem przy stole i w radości celebrowali spotkanie. Propozycja szybko została podchwycona
i skorzystaliśmy z czasu, który poświęciliśmy na wspólne rozmowy. Spotkanie zakończył nasz pasterz krótką konferencją, podkreślając znaczenie duchowego rozwoju, który jest owocny wtedy, gdy zmieniamy swoje serca, wchodzimy w głębię i nie zadowalamy się bylejakością duchową.

Niech Zmartwychwstały i Miłosierny Ojciec prowadzi nas ścieżkami duchowego rozwoju, byśmy zewangelizowani mogli sami ewangelizować.

AMEN

Tematem konferencji, którą dzisiaj wygłosiła Grażynka Kołodziejska był wybrany fragment modlitwy doskonałej „Ojcze nasz” w świetle Starego i Nowego Testamentu oraz rozważań bł. kard. Stefana Wyszyńskiego:
„CHLEBA NASZEGO POWSZEDNIEGO DAJ NAM DZISIAJ”
czyli módl się o to, co naprawdę jest potrzebne

Oto jej treść.

Pośród słów modlitwy „Ojcze nasz”, której nauczył nas Jezus, są i te: „chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj”. W tej prośbie chodzi o pokarm nie tylko dla ciała, ale i dla duszy. Myślimy w niej o nasyceniu zarówno nas samych, jak i innych ludzi. Jest ona także okazją, aby zastanowić się nad tym, co jest nam naprawdę potrzebne do życia. Rozważanie nad nią może nas także chronić przed duchem konsumpcjonizmu, niejako rozszerza nasze serce na Boga i na innych ludzi. 
Prorok Ezechiel w rozdz. 4 porównuje chleb do „podpory”. która „łamie się” podczas głodu. Kiedy Bóg mówi, że rozbije podporę chleba, oznacza to, że na niebezpieczeństwo zostaje wystawiona sama podstawa życia. „Podpora” to długa łyżka, wkładana do pieca. Jeżeli więc Bóg ją złamie, nawet mając ziarno, nie można wypiekać chleba. I odwrotnie, gdy Bóg obiecuje, że Izrael będzie się mógł nasycić chlebem; obietnica ta mówi o życiu szczęśliwym.
W Starym Testamencie w 2Krl 4;42-44 możemy znaleźć, podobnie jak w Nowym Testamencie opowiadanie o rozmnożeniu chleba. Należy pamiętać, że zawsze to było cud rozmnożenia tego co ludzie posiadali i ofiarowali dla innych. To był przykład wspólnoty, która dzieliła się z braćmi tym co posiadała, a Pan Bóg w sposób cudowny pomnażał to dobro, którym się dzielono z braćmi. Jest to przykład idealnej harmonii życia we wspólnocie. Jezus zawsze podkreślał, że pierwszym, w tym dzieleniu się jest Słowo Boże niesione ludziom, a dopiero później należy myśleć o chlebie jako darze Bożym. Chleb rozumiany jako źródło życia oraz jako Eucharystia jest kluczowy dla życia w kościele i we wspólnocie.
Usłyszeliśmy również, bardzo dokładnie omówione w Biblii rodzaje chleba oraz sposób jego sporządzania, wypiekania i spożywania.
Prorok Ezechiel w rozdz. 4 porównuje chleb do „podpory”. która „łamie się” podczas głodu. „Podpora” to długa łyżka, wkładana do pieca. Jeżeli więc Bóg ją złamie, nawet mając ziarno, nie można wypiekać chleba. I odwrotnie, gdy Bóg obiecuje, że Izrael będzie się mógł nasycić chlebem; obietnica ta mówi o życiu szczęśliwym.
Jezus mówił o sobie jako o „chlebie, który z nieba zstąpił”, o chlebie życia i chlebie żywym; zapewnił też, że kto będzie ten chleb spożywał, żyć będzie na wieki, co było zapowiedzią Eucharystii.
Pan Jezus odmówił kuszącemu go szatanowi uczynienia cudu zamiany kamieni na chleb. Odrzucił pokusę cudownego nakarmienia siebie, wskazując na nadrzędność posłuszeństwa Słowu Bożemu. Tak też w ,,Ojcze nasz” najpierw prosimy o przyjście Bożego Królestwa i o spełnienie się w naszym życiu Bożej woli a więc o nasze posłuszeństwo względem Bożego Słowa a potem dopiero o chleb. 
Chrystus uczy harmonijnej troski o sprawy Boże i ludzkie. Te słowa bł. kard. Stefana Wyszyńskiego wskazują wyraźnie, że w modlitwie Ojcze nasz zawarte jest bardzo zrównoważone spojrzenie na ludzkie życie. Jak napełniać się Bożym duchem i w jaki sposób mądrze realizować wszelkie potrzeby. Od Niego możemy się uczyć, jak w codzienności połączyć to, co Boże i co ludzkie. Owo poszukiwanie równowagi pomiędzy tym, co duchowe, a tym, co materialne, było bardzo ważne dla Prymasa Tysiąclecia. Błagając Boga tymi słowami, wyrażamy także naszą ufność, że On w odpowiednim czasie da nam wszystko, co jest pokarmem niezbędnym do życia. Wrażliwość Prymasa była tak wielka, że w swoich homiliach niejednokrotnie przywoływał różne spotkane osoby. Z wielkim wzruszeniem opowiadał o ludziach schorowanych albo ubogich, zaniedbanych i wygłodzonych dzieciach, których było niemało w powojennej Polsce. Organizując pomoc charytatywną, starał się pobudzić wiernych do większej troski o braci i siostry w Chrystusie.

Prymas podkreślał, że w Modlitwie Pańskiej prosimy: ”chleba naszego daj nam”. Prosimy we wspólnocie, dla wszystkich. To słowo „naszego” zakłada dzielenie się i to dzielenie się sprawiedliwe tak, by każdy otrzymał i nasycił się.
Chleb jest więc synonimem całego ludzkiego pożywienia, zarazem danego przez Stwórcę i wypracowanego, pomnożonego ludzkim wysiłkiem. Prosząc o chleb nie pragniemy uwolnić się od wysiłku pomnażania dóbr materialnych, koniecznych dla wyżywienia, ubrania, zamieszkania, dla życia. Ale prosimy o Boże błogosławieństwo w naszym trudzie, o sprzyjającą pogodę dla upraw, o umiejętność i mądrość naszych działań o to, by z Bożej mocy i daru to, co tworzymy dla dobra wszystkich, wzrastało i wystarczało.
Chrześcijanin nie może być kimś oderwanym od życia. Realizacja Królestwa Bożego i pełnienie woli Bożej ma się dziać i wypełniać także w trudzie pomnażania chleba naszego. Realizm tej Jezusowej postawy możemy sobie uświadomić, gdy pomyślimy o współczesnych problemach wyżywienia ludzkości – mówił bł. kard. Stefan Wyszyński.

Cyprian Kamil Norwid w wierszu „Moja piosenka” pisał:
”Do kraju tego, gdzie kruszynę chleba
Podnoszą z ziemi przez uszanowanie 
Dla darów Nieba …
                             Tęskno mi, Panie …”

Trwamy w Wielkim Poście, kolejne spotkanie otwarte wspólnoty Theoforos zaczęliśmy Eucharystią, po której zwyczajowo poczęstunek, tym razem przygotowany przez III st. M + I st. K. Ten czas naszego duchowego rozwoju i czas dla bliźniego, to potrzebne elementy budowania relacji z Panem Bogiem i ludźmi. Dziękujemy grupkom za przygotowany poczęstunek 😊

Po wspólnotowej modlitwie, prowadzonej przez diakonię uwielbienia
i ogłoszeniach Lidii Choińskiej, był czas na konferencję księdza Jacka Dąbrowskiego, naszego założyciela i pasterza wspólnoty Theoforos. Cieszymy się, że wśród licznych proboszczowskich obowiązków, w tym malowania parafialnego Kościoła (w Małkini), znalazł czas, by przygotować i wygłosić konferencję o charyzmatach.

„Charyzmaty cd…” Ksiądz Jacek przypomniał, ile jest charyzmatów, z jakim podziałem możemy się spotkać, odsyła nas do 1Kor.12,1- 11. Jak wiemy, każdy człowiek już w czasie Chrztu Świętego otrzymuje dary Ducha Świętego, którymi są charyzmaty zwyczajne. Natomiast, żebyśmy mogli nimi posługiwać darami nadzwyczajnymi potrzebna jest duchowa formacja. Bez niej usychamy, a razem z nami nasze charyzmaty. Samo pragnienie posługi nie wystarczy, trzeba naszej otwartości na działanie Ducha Świętego i Jego prowadzenie. Trzeba być w relacji z Panem Bogiem, żeby słyszeć, co do nas mówi, do czego nas powołuje. Posługa charyzmatami buduje Kościół, nie posługującego. Mamy być tylko narzędziem w rękach Pana Boga. Mamy posługiwać w Miłości i z Miłością.

Ksiądz Jacek szczególną uwagę poświecił charyzmatowi proroctwa, które ma służyć zbudowaniu ludzi, Kościoła, ma wzbudzić wiarę u kogoś, kto nie wierzy. Żeby móc słuchać, co Pan Bóg do mnie mówi, muszę nauczyć się z Bogiem rozmawiać, słuchać Go. Tylko modlitwa może być żywą relacją z Panem Bogiem, tylko na modlitwie możemy Boga usłyszeć. Proroctwo, wg. Nowego Testamentu, to umiejętność poznania, co w życiu danej osoby się wydarzyło, co się z nią dzieje teraz, to przekazywanie tego co Bóg chce komuś powiedzieć tu i teraz. Możemy je otrzymać za pomocą obrazu, myśli czy fragmentu Ewangelii. Święty Paweł w 1 Kor. 14 przekazuje nam zasady korzystania z charyzmatów, w tym charyzmatu proroctwa. Powinniśmy jednak pamiętać, że ważne jest właściwe rozeznanie tych charyzmatów przez kapłana i tych, którzy są odpowiedzialni za wspólnotę.

Pełni wdzięczności Panu Bogu za księdza Jacka Dąbrowskiego, dziękujemy za konferencję i zachętę do rozwoju duchowego w kierunku posługi charyzmatami. Niech Pan prowadzi księdza i nas drogami świętości. DZIĘKUJEMY

Za nami kolejna konferencja w temacie charyzmatów, czy noszę w sobie pragnienie posługi nimi? Czy wzrastam w charyzmacie(-tach), którym(-i) obdarował mnie już Pan? Jesteśmy przecież wspólnotą charyzmatyczną, więc powinniśmy dbać o nie. Wspólnota, to przecież miejsce rozwoju duchowego, korzystajmy zatem z tego daru. Amen

W kolejnym spotkaniu naszej wspólnoty towarzyszył nam ks. Zbigniew Skuza, który kontynuował drugą część konferencji „Jubileusz – fundament biblijny czasu łaski i pojednania
z Bogiem i człowiekiem”.

Już sam tytuł konferencji zachęca do refleksji nad naszą kondycją duchową. Na ile przeżywam Rok Jubileuszowy, na ile przeżywam nawrócenie w Wielkim Poście, które mają być czasem do skorzystania z łaski, które nam Pan Bóg okazuje w Swoim Miłosierdziu oraz pojednania z Bogiem
i naszym bliźnim.

Prelegent zwraca naszą uwagę na zapowiedź Roku Szabasowego, Jubileuszowego, jako czasu darowania win, długów, uwolnienia od wszelkich ciężarów. Księga Izajasza w rozdziałach 56-66 obejmuje proroctwa nadziei nadejścia Mesjasza. Prorok zaczyna rozumieć, że przebłaganiem nie są ofiary składane na ołtarzu (barany i inne zwierzęta) tylko Duch Pański.

W Księdze Izajasza 61,1-2a czytamy: „ Duch Pana Boga nade mną, bo Pan mnie namaścił, posłał mnie, bym głosił dobrą nowinę ubogim, by opatrywać rany serc złamanych, by zapowiadać wyzwolenie jeńcom i więźniom swobodę, aby obwieszczać rok łaski Pańskiej”. W kolejnym fragmencie Ks. Iz. 58,1-14 czytamy, na czym polega przemiana naszego serca. Tak jak post ma nas przygotować na przyjście żywego Jezusa Chrystusa w chwale Zmartwychwstania, tak Rok Jubileuszowy ma nas prowadzić do spotkania z Jezusem.

W roku łaski Pan Jezus chce działać w naszym życiu, sercu już dziś, teraz. Wykorzystajmy ten czas, zróbmy coś dla siebie, dla swojego zbawienia. Otwórzmy się DZIŚ na Jego działanie. AMEN