Spotkanie wspólnotowe 26.03.2024

Tym razem otwarte spotkanie naszej wspólnoty Theoforos przypadło w Wielkim Tygodniu. Po koncelebrowanej Mszy Świętej, udaliśmy się do Domu Parafialnego. Tam czekała niespodzianka, nie mieliśmy żadnego poczęstunku. To znak, że rozpoczęliśmy post już w Wielkim Tygodniu.

Po modlitwie i uwielbieniu (nietypowo, bo w kręgu), w zastępstwie za chorego lidera (życzymy Ci Antku zdrowia), ogłoszenia przedstawiła Lidia. Diakonia charytatywna podziękowała w imieniu Sióstr Benedyktynek za pomoc i wsparcie. Udało się zebrać 810 zł, za które zakupiono środki czystości. Siostry pełne wdzięczności, radości i życzliwości dziękowały wspólnocie i obiecały w naszej intencji modlitwę.

Na spotkaniu nie było nas zbyt wiele osób, a szkoda bo zaproponowany temat konferencji odkrywał ważne treści „Ukształtowany by służyć Bogu”. Konferencję przygotowała i wygłosiła Grażynka Kołodziejska. Jej podsumowanie można streścić w tych punktach:

  1. Każdy z nas jest powołany do służby. Służyć możemy w każdym miejscu, do którego posyła nas Pan Bóg. Służyć możemy każdemu, do kogo posyła nas Pan Bóg. Jeśli jesteśmy stworzeni na obraz i podobieństwo samego Pana, to również w naszej codziennej posłudze, tak jak Jezus Chrystus przyszedł na świat dla nas, tak i my mamy żyć dla innych. (Ef 2.10)
  2. Pan Bóg nie pozostawia nas samych w naszych posługach. Uzdalnia nas, obdarza różnymi talentami, które mamy wykorzystać do posługi bliźniemu, tak jakbyśmy służyli samemu Bogu. W każdej posłudze nie jest najważniejsza nasza praca, ale osoba, której służymy. (Rz 12. 3-8)
  3. Mamy to czynić z miłością, dlaczego? Pan Bóg kocha każdego, również tych do których nas posyła. (Rz 12. 9-11)
  4. Nie będzie nam lekko. Napotkamy różne trudności, przeszkody (grzech, zranienie, zniewolenie). Jednak nie jesteśmy sami, jest z nami Ktoś potężniejszy, jest z nami sam Stwórca – Pan Bóg. Z Nim możemy wszystko. (2 Kor.12. 9-10)

Dziękujemy Grażynce za posługę dzielenia się tymi treściami. Również nasza posługa ma przynosić owoce. Zastanówmy się, jak długo jesteśmy we wspólnocie, w co się angażujemy, w jakich diakoniach posługujemy, czy posługa przynosi radość i najważniejsze –czy przynosi owoce? Z okazji Świąt Zmartwychwstania Pana, życzmy sobie nawzajem, byśmy odkrywali swoje uzdolnienia, talenty i posługiwali nimi w pracy, rodzinie i naszej wspólnocie.

Pan Zmartwychwstał, prawdziwie Zmartwychwstał, Alleluja!!!

Spotkanie wspólnotowe 12.03.2024

Za nami kolejne tygodnie Wielkiego Postu. Na spotkaniu mieliśmy okazję usłyszeć konferencję Leszka Dardzińskiego, której temat wpisał się w ten święty czas duchowego rozwoju.

Nasze spotkanie rozpoczęliśmy udziałem w celebrowanej przez księży Grzegorza i Huberta. Po niej panowie i panie stopnia II zaprosili nas na wspólny poczęstunek. Dziękujemy za Wasz trud i serce, które włożyliście w to jedzonko.

Po modlitwie były życzenia, bowiem tego dnia nasz pasterz Ksiądz Grzegorz Kierski obchodził imieniny. Diakonia świętowania zadbała o właściwą oprawę tych życzeń.

Drogi nasz kapłanie – niech Pan Ci błogosławi, daje siły, posyła swojego Ducha do posługi w parafii i wspólnocie.

Tradycyjnie lider Antonii S. przedstawił ogłoszenia, po nich wspomniany Leszek D. rozpoczął swoją konferencję. Uświadomił nas, że na rozwój duchowy wpływają nasze trudności i problemy. Pan Bóg dopuszcza je, abyśmy doświadczyli Jego Miłości i Wszechmocy. Pan Bóg wykorzystuje je, do zbliżenia nas do siebie. Już przysłowie naszych dziadków mówi: Jak trwoga, to do Boga. Pan czeka, abyśmy zwrócili się do Niego i Jemu zawierzyli się, zaufali. Ps. 34,18

Jak spotyka nas coś trudnego, nie pytaj Pana Boga, dlaczego, ale czego może cię ta sytuacja nauczyć. To jest okazja do czynienia dobra. 1 Kor. 10.13

Dziękujemy Leszkowi, że poprowadził nas w tej konferencji z otwartością, mądrością, lekkością mówienia. Bóg zapłać😊

Panie Boże, ucz mnie korzystać w codzienności, w kłopotach, problemach z Twojej całodobowej linii Miłości i Miłosierdzia. Ucz mnie stawać w prawdzie przed Twoim Majestatem. „To Wam powiedziałem, abyście Pokój we Mnie mieli. Na świecie doznacie ucisku, ale odwagi. Jam zwyciężył świat”. J 16.33

AMEN

Spotkanie wspólnotowe 13.02.2014 r.

Niektórzy tego dnia żegnali karnawał, a nasza wspólnota z Panem Bogiem przygotowywała się do rozpoczynającego się Wielkiego Postu. Uczestniczyliśmy we Mszy Świętej, którą celebrował ksiądz Maciej Kulesza, kończąc 40-godzinne Nabożeństwo Adoracji Najświętszego Sakramentu w Katedrze. W Liturgii uczestniczyli również klerycy z Łomżyńskiego Seminarium Duchownego wraz ze swoimi kapłanami.

Ksiądz M. Kulesza w swoim kazaniu odniósł się do potrzeby dzielenia się chlebem z innymi. To sam Jezus Chrystus jest dla nas przykładem łamania samego siebie w każdej Eucharystii po to, by dzielić się Sobą. Jezus z Miłości do nas dał się połamać. Na ile my jesteśmy gotowi dawać się Jemu łamać, szczególnie w czasie wielkopostnym? Potrzebujemy być chlebem, by inni mogli łamać nas, byśmy mogli dzielić się sobą.

Uzupełnieniem tej homilii była konferencja księdza Tomasza Grali, który zaprosił nas do 40-dniowego postu na pustyni naszego życia. To czas naszego nawrócenia, zmagania z samym sobą i naszymi grzechami. Receptą na dobrze przeżyty czas postu może być podpowiedź księdza Tomasza – otworzyć się na spojrzenie Pana Boga na nas. To czas prawdy o nas samych, wejście w dialog z Panem Bogiem. To spojrzenie Boga połączone z jałmużną, postem i modlitwą pomoże nam w głębszym przeżyciu tego okresu. Pan Bóg w ukryciu patrzy na nasze postanowienia, które mamy czynić z miłości do naszego Stwórcy. Mamy zatem zawsze pytać się: Co Bóg o mnie sądzi? Mamy rozeznawać i przyglądać się owocom naszej duchowej pracy, naszym zmaganiom, by być coraz lepszym, doskonalszym, na wzór swojego Pana.

Dziękujemy księdzu Tomaszowi, że wprowadził nas w ten czas Wielkiego Postu. To od nas zależy, na ile to będzie Wielki Post, a na ile tylko kolejny w naszym życiu, w naszej wędrówce do Pana Boga.

Prosimy Cię, Panie Boże, abyśmy mogli iść z Tobą pustynią naszego życia przez ten 40- dniowy Wielki Post tak, aby nie zmarnować okazji do dawania siebie innym. Amen

Spotkanie wspólnoty 23.01.2024

Msza święta rozpoczęła nasze spotkanie. Kolejnym punktem był poczęstunek w domu parafialnym, za który serdecznie dziękujemy grupce. W modlitwie oddaliśmy cześć Panu Bogu, poprowadziła nas w niej diakonia uwielbienia i scholka. Wysłuchaliśmy ogłoszeń lidera i rozpoczęła się konferencja poprowadzona przez Piotra Cz., który wprowadził nas w temat „Świętość, jako cel naszego życia”.

Warto abyśmy odkrywali prawdy naszej wiary, wracając do fundamentalnego pytania – po co tu jesteśmy? Jaki jest cel naszej podróży życia?

Piotr przeprowadził nas przez oczywiste prawdy, które czasem umykają z pola widzenia przez grzech. Mamy być święci, do tego Pan Bóg nas zachęca (Kpł. 19,2b). Grzech nas zniewala, ale Pan Jezus jest antidotum/lekarstwem na naszą grzeszność. Tylko przez Jezusa Chrystusa możemy być zbawieni (Kol. 1,6-8).

Jakich narzędzi Pan Bóg używa, żeby nas formować? Zaprasza nas do wspólnoty Kościoła. Tu czekają na nas Sakramenty święte, z których winniśmy regularnie korzystać. Zaprasza do uczestniczenia we wspólnocie rodziny oraz wspólnotach parafialnych np. Thoeoforos. Tu mamy budować więzi, relacje, formować się i wzrastać duchowo. Zaprasza do poznawania Jego w Słowie, dzięki któremu poznajemy Pana Boga, modlimy się Słowem, zapamiętujemy Je i w końcu mamy żyć Słowem.

Mamy jedno życie, jeden cel, mamy wykorzystać czas, jaki dał nam Pan, we właściwy sposób. Dziękujemy Panu Bogu, że posłużył się Piotrem, który wygłosił nam konferencję. Dziękujemy Piotrze.

Następnie ksiądz Grzegorz między innymi podkreślił, jak ważne jest wracanie do pytania o cel i sens naszego życia i szukania odpowiedzi na te pytania w Słowie Bożym.

Dziękujemy Ci Panie za kolejne spotkanie. Dziękujemy, że możemy się formować i starać się żyć Tobą i z Tobą.

Amen

Spotkanie wspólnoty 09.01.2024

Pierwsze spotkanie wspólnotowe w roku 2024 rozpoczęliśmy Eucharystią. W czasie Liturgii Słowa usłyszeliśmy Jezusa Chrystusa, który mówi z Mocą. Jego Słowo uzdrawia
i uwalnia od grzechu. Już tu mamy zapowiedź Zbawienia, które przyniósł nam Pan Jezus. Niech i w tym roku Słowo nas prowadzi, daje wskazówki i siłę do codziennego życia.

Po Mszy Świętej udaliśmy się do Domu Parafialnego, gdzie czekał obfity poczęstunek przygotowany przez grupę zerową kobiet i mężczyzn. Panie i Panowie spisali się na medal, dziękujemy za Wasze starania i przygotowany poczęstunek.

Kolejnym stałym elementem naszych spotkań jest wspólnotowa modlitwa prowadzona przez diakonię uwielbienia i scholkę. To czas na uwielbienie i dziękczynienie Panu Bogu.

Nasz lider Antonii S. przekazał nam bieżące ogłoszenia i zaprosił na konferencję ks. dr Zbigniewa Skuzę, którego zawsze z ogromnym zainteresowaniem słuchamy, ostatnio razem ze wspólnotą Odnowy w Duchu Świętym, z których obecności zawsze cieszymy się
i serdecznie zapraszamy.

Tematem spotkania był „Chrzest Jezusa i nasz chrzest”. Było to nawiązanie do niedzielnego święta Chrztu Pańskiego z 07.01. Zdaniem księdza Zbyszka ta niezwykła uroczystość to podstawa naszej godności. Chrzest to zakorzenienie w Synostwo Boże. Zatem możemy tak, jak święty Marcinem powiedzieć, że: „Ja jestem synem Bożym”.

W czasie chrztu Jezusa Chrystusa otworzyło się, rozwarło się Niebo i zstąpił na Niego Duch Święty. To jest moment, kiedy dzięki Jezusowi Chrystusowi otwiera się Niebo dla każdego ochrzczonego. Bóg okazuje nam łaskę. Duch Święty łączy wtedy Niebo z Ziemią, niweluje dystans między Bogiem a grzesznym człowiekiem.

Moment chrztu Pana Jezusa Chrystusa zapowiedziany był już w Starym Testamencie Iz. 42,1 „To jest Mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie.” To niezwykły moment, kiedy objawiła się światu Trójca Święta. I jeszcze to miejsce, rzeka Jordan, która dzieliła czas- ziemię niewoli a ziemię obiecaną.

Myśląc o naszym wszczepieniu w Jezusa Chrystusa, myśląc o naszym chrzcie, uczestnicząc w rodzinnych uroczystościach chrztu pamiętajmy o ogromnej mocy tego Sakramentu. To od tego momentu stajemy się synami/córkami samego Boga. Niech Moc Słowa działa w nas, niech moc Sakramentu Chrztu Świętego porusza i zmienia nasze serca. Dziękujmy Panu Bogu za nasz Chrzest, za to co dla nas uczynił.

Dziękujemy Panu Bogu za naszego przyjaciela księdza Zbigniewa, za kolejne spotkanie ze Słowem Bożym. Błogosław mu Panie na ten rok i prowadź, by dalej niósł Boga innym, także naszej wspólnocie, byśmy dalej i my mogli Go nieść. Amen

Boże Narodzenie 2023

Spotkanie wspólnoty 28.11.2023

28 listopada to kolejne spotkanie naszej wspólnoty. Rozpoczęliśmy tradycyjnie Mszą Świętą, poczęstunkiem, który tym razem przygotowała grupa kobiet I st. Dziękujemy za przepięknie udekorowany stół i smaczne przekąski, które dopełniały nasz czas dla siostry i brata.

Kolejnym punktem była konferencja przygotowana przez Sławkę G. Jej temat to: Powołani do życia w Kościele, wspólnocie, rodzinie. Punktem wyjścia do rozważań Sławki stał się fr. Rz 12,4-5: „Jak bowiem w jednym ciele mamy wiele członków, a nie wszystkie członki spełniają tę samą czynność- podobnie wszyscy razem tworzymy jedno ciało w Chrystusie, a każdy z osobna jesteśmy dla siebie członkami.” Ważna jest zatem harmonia, wzajemne uzupełnianie się, wspieranie. Jakie są korzyści przynależności do Ciała Jezusa Chrystusa?  Otóż jest ich wiele: prawo do dziedziczenia, udział w Jego chwale, chrzest- przynależność z Chrystusem, więc jesteśmy Jego częścią, jesteśmy częścią Chrystusowego Kościoła. Wiemy, że Bóg jest Miłością, zatem miłość powinna być naszym priorytetem. Największym wyrazem Miłości jest czas, a najlepszym czasem okazywania jej jest obecna chwila. Czy rzeczywiście mam czas, czy daję czas Temu, którego kocham? Bóg bowiem jest naszą Pierwszą Miłością. Jeżeli kochamy Jego, umiemy też kochać innych i siebie. Kolejne pytanie zadane nam do refleksji: Dlaczego potrzebuję Kościoła, wspólnoty, rodziny? Dlatego, że sami niewiele możemy. Wspólnota jest miejscem próby naszej miłości. Człowiek nie jest powołany do izolacji tylko do Bożych relacji. To doskonałe miejsce do praktykowania bezinteresownej i pełnej współczucia miłości. Relacje z  innymi pomagają nam po prostu rozwijać się duchowo. Mamy bowiem okazję do tego, by służyć. Pozwalają zatem one dążyć do świętości. Potrzebne jest jednak pielęgnowanie wspólnoty, jaką tworzymy: nasze zaangażowanie, szczerość, pokora, uprzejmość, zaufanie, obecność w jej życiu. Jakie więc podejmować kroki służące jej budowaniu? Oto one: 1. Porozmawiaj z Bogiem zanim porozmawiasz z człowiekiem. 2. Zawsze wykazuj inicjatywę. Bóg chce, by pierwszy krok należał do ciebie. 3. Staraj się zrozumieć odczucia drugiej strony. 4. Używaj mniej słów, a więcej uszu. 5. Przyznaj się do błędu i proś o wybaczenie. 6. Dobieraj mądrze słowa, nie atakuj. 7. Zwracaj uwagę, co mówisz i w jaki sposób mówisz.

Pamiętaj, dobro zawsze powraca. Sławka zakończyła konferencję słowami z Rz 12,18: „Jeżeli to jest możliwe, o ile to od was zależy, żyjcie w zgodzie ze wszystkimi ludźmi.” I Rz 12,21: „ Nie daj się zwyciężyć złu, ale zło dobrem zwyciężaj”.

Bardzo dziękujemy Sławce za wielość mądrych sugestii, dotyczących budowania wspólnoty; tej naszej- Theoforos i tej rodzinnej, i całego Kościoła św. Niech dobry Bóg uzdalnia nas do budowania Jego Królestwa, a my dajmy z siebie tyle, na ile nas stać.

Spotkanie wspólnotowe 14.11.2023 r.

Jesienny listopad każdego roku nastraja do zadumy i refleksji. Tym razem po wspólnotowym różańcu, jak zwykle prowadzonym przez niestrudzoną Zosię i Adama, przystąpiliśmy do stołu Pana, który miał dla nas przygotowane Słowo o nieśmiertelności sprawiedliwych (Mdr 2,23-3.9).

Mszę Świętą celebrowali kapłani ks. Hubert i ks. Marcin. Dobrze byłoby, żebyśmy nasze spotkania wspólnotowe zaczynali właśnie Eucharystią, która, jak to powiedział ks. Zbigniew Skuza: „Ona jest najważniejsza, nic ważniejszego już się po Mszy Świętej nie wydarzy”.

Naszą integrację, czas dla bliźniego umiliła nam grupka męska trzeciego stopnia, przygotowując poczęstunek w kawiarence. Tym razem panowie postawili na męskie jedzenie, m.in. obok pysznego smalcu były kiszone ogórki i…. piękna dekoracja stołu. Panowie postawiliście wysoką poprzeczkę, dziękujemy😊

A potem…czas modlitwy, śpiewu i zatrzymania. Nasz Pan obiecał nam, że jeśli gromadzimy się w Jego imię, On jest pośród nas. Chwała Ci, Panie, za Twoją obecność.

Krótkie ogłoszenia naszego lidera Antka i oczekiwana konferencja księdza Z. Skuzy, na którą kolejny raz przyszła również grupka Odnowy w Duchu Świętym. Zawsze cieszymy się ich obecnością.

Konferencję ksiądz rozpoczął od przypomnienia głównego tematu naszych spotkań „Na wzór Chrystusa… Chrystusowe życie naszym życiem”. Prowadzący odniósł się do wspomnianej listopadowej zadumy, przypominając ludowe powiedzenie, jakże aktualne w każdym czasie:                   „Idź na cmentarz, to się opamiętasz”. Już w momencie naszych narodzin nasz zegar tyka, przybliża nas do godziny naszego odejścia, naszej śmierci. Dlatego warto przypomnieć sobie, po co tu żyjemy i jaki jest sens tego życia.

Odpowiedź znajdujemy w J. 17,3 „A to jest życie wieczne: aby znali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga, oraz Tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa”. To przez Niego – Jezusa przyszło zbawienie. To w Nim mamy odkupienie. W czasie konferencji mogliśmy poznawać kolejne fragmenty Pisma Świętego, które dobitnie podkreślały tę prawdę. Ksiądz Zbigniew wyjaśniał, że tytuł Zbawiciel ma wiele znaczeń, ale w Biblii jest zastrzeżony tylko dla Boga. To śmierć i zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa daje nam gwarancję, że idziemy ku życiu, życiu wiecznemu. Dla Boga rodzimy się, dla Niego żyjemy i dla Niego umieramy.

„Krzyż stoi w miejscu, a świat się kręci”- niech te słowa skłonią nas do zadumy w ten jesienny, listopadowy czas. Dziękujemy księdzu Zbigniewowi za kolejne mądre słowa, które poruszają serce. Czekamy na następne spotkanie wspólnotowe, kolejne konferencje, kolejne odkrywanie Prawdy.  Błogosław nam, Panie, na ten czas zadumy, ale też wykonywania naszych zadań, do których nas powołujesz każdego dnia.

Link do konferencji: https://youtu.be/lCKv4u6kV7I

Spotkanie wspólnotowe 24.10.2023 r.

Niektórzy z nas rozpoczęli to spotkanie udziałem w modlitwie różańcowej przed Najświętszym Sakramentem, prowadzonej przez przedstawicieli naszej wspólnoty Theoforos – Zosię i Adama. Dziękujemy za każdy różaniec i Waszą modlitwę.

Msza Święta, koncelebrowana pod przewodnictwem  księdza Grzegorza, który zwrócił uwagę na nasze „oczekiwanie”. Wspomniał, że każdego dnia w czasie wieczornego apelu wielu z nas śpiewa „Jestem, pamiętam czuwam”. Człowiek wierzący, to człowiek oczekiwania. Pięknym przykładem do naśladowania tego oczekiwania jest Najświętsza Maria Panna, która w cichości serca oczekiwała… Uczmy się od niej tej pięknej postawy.

Tradycyjnie po Mszy Świętej udaliśmy się do Domu Parafialnego, w którym czekał na wszystkich poczęstunek przygotowany przez grupkę kobiet II stopnia. Dziękujemy serdecznie za Waszą posługę. Pełni radości z dobrego posiłku udaliśmy się do salki, gdzie mieliśmy okazję podziękować, wzywać Ducha Świętego i uwielbić Boga

Lider w telegraficznym skrócie przypomniał ogłoszenia, by oddać głos specjalnemu gościowi tego wieczora, księdzu dr Zbigniewowi Skuzie. Nasz seminaryjny biblista, rozpoczął tegoroczny cykl spotkań na tematem „Na wzór Chrystusa… Chrystusowe życie naszym życiem”. Każde kolejne spotkanie ma być odsłoną i poznawaniem Naszego Pana i Zbawiciela Jezusa Chrystusa. Serdecznie zapraszamy wszystkich na kolejne konferencje. Księdzu Zbigniewowi bardzo dziękujemy, że wśród licznych obowiązków znajduje czas na te jakże cenne spotkania z żywą wiarą.

Konferencji towarzyszył obraz Jezusa Chrystusa obmywającego w czasie ostatniej wieczerzy uczniom nogi. Bardzo wymowny, zmuszający do zadumy i refleksji. Ksiądz Skuza rozpoczął od  Listu do Hebrajczyków 13, 8, gdzie czytamy: „Jezus Chrystus wczoraj i dziś, ten sam także na wieki”. To słowo „dzisiaj” pojawia się kilka razy w Ewangelii, nie pojawia się przypadkowo. Ono nam mówi, że Jezus Chrystus działa tu i teraz, działa ten sam od zawsze „na wieki”.

Benedykt XVI pisał : „ Jezus Chrystus stanowi centrum naszej wiary..” Mamy patrzeć na Jezusa. Gdy tracimy Go z oczu, tracimy z Nim relację, wchodzimy w grzech, zwątpienie, lęki. Za przykładem świętego Piotra, który szedł do Jezusa po jeziorze widzimy, że szedł dotąd, dopóki patrzył na Jezusa. W momencie, kiedy jego wzrok skierował się na wodę i gwiazdy, zaczął tonąć. Trwając przy Bogu, budując relację z Jezusem, Synem Bożym, patrząc w Jego oblicze trwamy w Jego Miłosiernej Miłości. Jezus Chrystus to osoba. Z ludźmi budujemy relacje. Mamy budować ją przede wszystkim z Jezusem Chrystusem. Cytując Papieża Benedykta XVI powtórzmy: „Tylko doświadczenia piękna, bliskości i miłości Jezusa umożliwia poznanie Go..”

W Jezusie wszystko jest nauką: słowa, czyny, milczenia, miłosierdzie, upomnienie, wszystko. Postawa i zachowanie Jezusa były dla Jemu współczesnych ludzi potężną rewolucją. Może za bardzo się do niej przyzwyczailiśmy. Przywykliśmy już do treści, które słyszymy po raz kolejny w Kościele? Ksiądz Z. Skuza zapraszał nas do odkrywania na nowo Ewangelii i Żywego Słowa. Jeśli mamy przeżyć naszą wiarę jako coś niebanalnego, mamy wrócić do Jezusa Chrystusa i patrzeć na Niego z bliska, skracając dystans. Tak jak zbliżamy się do przyjaciela, tak mamy zbliżyć się do Niego, mamy się zaprzyjaźnić z samym Jezusem Chrystusem. Po co? Żebyśmy mogli uczyć się Jego życia, uczyć się żyć w Nim i z Nim. To tylko wybrane fragmenty z konferencji księdza Zbigniewa Skuzy. Jeśli zainspirowały Ciebie, przyjdź na spotkanie  i posłuchaj na żywo.

Jeszcze raz bardzo dziękujemy księdzu Zbyszkowi za włożony trud w przygotowanie i poprowadzenie konferencji. Niech te treści w nas pracują, aby mogły przynieść obfite owoce.

Amen  

Forum Alpha

16.09.2023 odbyło się Regionalne Forum Alpha w Łomży. 

Na forum zaszczycił nas swoją obecnością ks. biskup Janusz Stepnowski, błogosławiąc nas i naszą posługę na kolejny rok formacyjny. Następnie po wspólnej modlitwie wymieniliśmy się swoimi doświadczeniami w prowadzeniu alpha. Wysłuchaliśmy konferencji ks. Adama Ulatowskiego, który uświadomił nas w jaki sposób możemy się motywować na co dzień kiedy nasz duch osłabnie. Przypomniał ważne Słowo Boże „Znam twoje czyny, że ani zimny, ani gorący nie jesteś. Obyś był zimny albo gorący!
A tak, skoro jesteś letni i ani gorący, ani zimny, chcę cię wyrzucić z mych ust”. Niech to Słowo towarzyszy nam każdego dnia i motywuje do pracy nad sobą.

Read More

Szkolenie do posługi w więzieniu

9 i 10 września sześcioosobowa grupa z naszej wspólnoty uczestniczyła w Szkoleniu Służb Więziennictwa RP w Popowie, prowadzonym przez o. dr Jana D. i naczelnego kapelana ks. Adama J.

To był niezwykle wartościowy czas, który przygotował nas do wolontariatu w więzieniach, prowadzonego przez naszą wspólnotę  od wielu lat. Fachowe, merytoryczne konferencje oficerów SW i duchowe przygotowanie naszych serc to czynniki, które, mamy taką nadzieję, zaowocują w naszej posłudze przy Alpha dla więźniów w Czerwonym Borze i Grądach Woniecko, zaplanowanej na  b.r. formacyjny.

Niech Pan błogosławi również i te dzieła ewangelizacyjne, które prowadzi nasza wspólnota Theoforos.

Zapisz się na informacje wysyłane SMS’em

    Zapisz się na wiadomości wysyłane SMS'ami

    Spotkanie wspólnoty 28.03.2023

    Msza Święta, poczęstunek, który przygotowała grupka II b kobiet, modlitwa dziękczynienia- prowadzona przez Diakonię Uwielbienia, ogłoszenia to, jak wszyscy wiemy, stałe elementy każdego naszego spotkania, także tego ostatniego z 28 marca.

    Natomiast konferencję na temat pokory powiedziała nam Ewa Grosfeld. Oto kilka informacji przez nią przypomnianych.  Pokora to królowa, fundament  pozostałych cnót. Bóg lubi pokorę, ponieważ to umiejętność chodzenia w prawdzie. Natomiast człowiek pokorny to ten, który potrafi stanąć w prawdzie o sobie. Tylko ten, kto uznaje swoją grzeszność, ma szansę wzrastania w duchowości. Serce pokorne zawsze pyta: „ Co mogę jeszcze zmienić w sobie?”, natomiast pyszne mówi: „Co mogą inni zmienić w sobie.” Pokora jest dziękczynieniem, a zgłębianie miłości i miłosierdzia Boga zawsze do niej prowadzi. Bezinteresowne pochwalenie kogoś przyczynia się do wzrostu pokory. Odtrutką na pychę jest właśnie dziękczynienie Bogu i ludziom. Natomiast z pychy rodzi się niedocenianie innych, a brak refleksji nad sobą. Być miłym i łagodnym nawet wtedy, gdy się jest poniżanym- to wielkie wyzwanie. Najlepszym sposobem na uczenie się tej postawy jest naśladowanie Jezusa. Zatem miejmy pragnienie, aby On dał nam tę łaskę i prośmy: „Jezu cichy i pokornego serca, uczyń serce moje według serca Twego.”

    Dziękujemy Ewuni za przypomnienie cennych prawd, które pozwolą nam wzrastać w duchowości.

    Spotkanie wspólnoty 14.03.2023

    „Pamiętaj o nas Miłosierny Panie”

    To refren psalmu 25, który wprowadził nas w czasie Liturgii Słowa do Mateuszowej Ewangelii. W dialogu Apostoła Piotra z Jezusem usłyszymy; „Panie, ile razy mam przebaczyć, czy 7 razy?” Odpowiedź Jezusa zaskakuje, nie 7 a 77 razy.

    Mamy przebaczyć z serca, nasze/moje przebaczenie jest bramą do Nieba. To decyzja woli. Doświadczając krzywdy, popatrzmy na Jezusa, który uczy nas, jak mamy to zrobić. Nasz Zbawiciel, wisząc na krzyżu, mówi: „Ojcze przebacz im, bo nie wiedzą co czynią”. Doświadczamy przebaczenia Chrystusowego także w każdej spowiedzi. To przy kratkach konfesjonału Pan Bóg okazuje swoją Twarz – Miłosiernego Boga.

    Czy Ty jesteś miłosierny dla swoich oprawców? Czy idziesz Drogą Miłosiernego przebaczającego Pana?

    Trwamy w trzecim tygodniu Wielkiego Postu, to dobry czas na zatrzymanie się nad księgą Izajasza, największego proroka zapowiadającego nadejście Jezusa Chrystusa. Pomógł nam w tym ksiądz Zbigniew Skuza, którego od jakiegoś czasu gościmy na naszych wspólnotowych spotkaniach.

    „W Jego ranach jest nasze zdrowie” – tym cytatem z Iz. 53,5 ksiądz Zbigniew rozpoczął konferencję. Skupił się na IV pieśniach, które usłyszymy w Wielkim Tygodniu poprzedzającym Święta Zmartwychwstania Pana.

    Pieśni te czytając, medytując kolejno, jedna po drugiej pozwolą poznać;

    • W I pieśń Iz. 42, 1-7 (8,9); Sługę Pańskiego, natchnionego Duchem, który
      w Nowym Testamencie objawiony jest w czasie Chrztu i na Górze Przemienienia.
    • W II pieśni Iz. 49, 1-6;  Sługę Pańskiego, Proroka natchnionego i Misjonarza, który przyszedł ze Słowem z Mocą i jest Światłem dla oświecenia pogan.
    • W III pieśni Iz. 50, 4-9 (10,11); Sługę Pańskiego, który jest Zbawicielem
      i odrzuconym Prorokiem, oznajmiającym – „Ja i Ojciec jedno Jesteśmy”.
    • W IV pieśni Iz. 52, 13-53,12; Sługę Pańskiego, Baranka zabitego, zmiażdżonego cierpieniem, Zbawiciela wszystkich.

    Jak zawsze konferencja Księdza Skuzy była ubogacona Słowem, które odkrywała przebogate bogactwo Biblii, która wywołała chęć powrotu do Słowa w zaciszu swojego serca. Na nowo otwarła przebogate pokłady tekstów Ewangelii, które choć usłyszeliśmy kolejny raz, to tak jakby pierwszy. Dziękujemy za ten zachwyt Słowem.

    Kolejne wspólnotowe spotkanie za nami, kolejna Msza Święta za nami, kolejna wspólnotowa modlitwa za nami. Odszukaj w tej wspólnocie siebie, Miłosierny Bóg czeka na Ciebie?

    AMEN

    Spotkanie wspólnoty 28.02.2023

    Za nami kolejne dni Wielkiego Postu, kolejna wspólnotowa Msza Święta i kolejne spotkanie. W tym czasie mamy szukać swojego miejsca w Kościele Chrystusowym, szukać drogi nawracania się.

                W czasie Mszy Świętej celebrowanej przez księdza proboszcza M. Mieczkowskiego, Pan Bóg w Swoim Słowie uczy nas, jak mamy się modlić. Jesteśmy w okresie Wielkiego Postu, którego fundamentem jest modlitwa, post i jałmużna. Tu Słowo pochyla się nad nami i Pan mówi do nas i uczy modlitwy –  „Ojcze nasz…” Spróbuj zatrzymać się i wejść w kolejne prośby tej modlitwy.

    Do kolejnych fundamentów, odniosła się Lidia Choińska, która przygotowała i wygłosiła obecnym na spotkaniu-konferencję. Przypomniała nam hasło obecnego Roku Liturgicznego „Wierzę w Kościół Chrystusowy”. Zainspirowała do rozumienie głębi tych słów i wprowadziła do potrzeby ciągłego nawracania się, zwłaszcza w czasie wielkopostnym, podkreślając, iż modlitwa, post i jałmużna to zespolone elementy, które tylko w tej triadzie są pełnią naszego duchowego  przeżywania Wielkiego Postu.

    Nasze/moje nawracanie, to wzrastanie w Panu Bogu. Jezus mówi „Pójdź za mną”, mam iść, mam formować się, mam pielgrzymować do końca. Zatrzymanie się to stagnacja, to przestrzeń do działania złego.

    W tym świętym czasie Wielkiego Postu, mamy udać się na pustynię, izdebkę swojego serca i kontemplować obecność Boga w codzienności, pracy, działaniu i posłudze. Sam Jezus swoim przykładem, Słowem, także przez Maryję zachęca nas do tego. Mamy pościć sercem, wzbudzając w sobie intencję, z miłości do Boga i ludzi, cały czas z modlitwą w sercu i życiu. Dzisiaj potrzebujemy także postu od obojętności, perfekcjonizmu, różnych uzależnień, bowiem prawdziwy post to wyrzekanie się grzechu, własnych słabości.

    Panie Boże, prowadź nas w naszych wielkopostnych postanowieniach. Wzbudzaj czyste intencje, obdarzaj pragnienie nawracania i trwania w Tobie.

    AMEN     

    Męskie spotkania przy kawie

    W sobotę odbyło się kolejne „Męskie spotkanie przy kawie”. Jest ono kontynuacją męskich spotkań w kawiarence. Przy kawie dobrze się rozmawia. O życiu, o radościach i trudnościach. O nawróceniu. Krótko i na temat a jednocześnie głęboko, z dna serca.

    Po kawie, nadal w kawiarence, kontynuacja męskiego spotkania w typowej atmosferze huku elektronarzędzi, chmurze pyłu i dużej ilości potu. Bardzo na temat choć w tę sobotę krótko nie było – zaczęliśmy po 8 rano a skończyliśmy o 18. Warto było 🙂

    Zapraszamy na kolejne spotkania!

    Powakacyjne Otwarte spotkanie wspólnoty

    Parzyste wtorki miesiąca – godzina 18 – Katedra w Łomży

    Pierwsze po wakacjach spotkanie wspólnoty, na które może przyjść każdy 🙂

    Msza św. z modlitwą o uzdrowienie

    Pierwszy poniedziałek miesiąca – godzina 18 – Katedra w Łomży

    Różaniec codziennie o 21

    Modlitwy

    Modlitwa Jedności

    Codziennie ok. godz. 21:00 modlimy się jedną tajemnicą Różańca Świętego w intencji członków naszej Wspólnoty oraz dzieł przez nas podejmowanych. Każda z osób lub rodzin rozważa w danym miesiącu inną tajemnicę, co pozwala na kontemplację wszystkich czterech części Różańca. Co miesiąc zmieniane są odmawiane tajemnice  zgodnie z zasadą „o jeden w dół”, czyli ktoś kto obecnie odmawia Zwiastowanie Najświętszej Maryi Pannie, w następnym miesiącu modlił się będzie tajemnicą Nawiedzenie Świętej Elżbiety itd. Aktualny wykaz tajemnic na dany miesiąc znajduje się poniżej.  Osoby, które ch...
    Czytaj dalej...

    Modlitwa wstawiennicza

    Osoby, które potrzebują modlitwy w jakiejkolwiek intencji prosimy o kontakt email na adres modlitwa@theoforos.pl lub wypełniając poniższy formularz. Imię i nazwisko (wymagane) Numer telefonu (opcjonalnie) Adres email (wymagane) Intencja (wymagane) Δdocument.getElementById( "ak_js_2" ).setAttribute( "value", ( new Date() ).getTime() );
    Czytaj dalej...

    Rodzaje modlitwy

    Litanijna modlitwa spontaniczna – spontaniczna czyli wyrażana własnymi słowami, litanijna, ponieważ wezwania są powtarzane. Modlitwa prośby – prosimy w różnych swoich intencjach. Kończymy ją wezwaniem „Proszę Cię, Panie”, na co wspólnota odpowiada: „Prosimy Cię, Panie”. Modlitwa wstawiennicza – jest odmianą modlitwy prośby, w której prosimy w intencjach innych ludzi. Kończymy ją tak samo, jako modlitwę prośby.  Modlitwa dziękczynienia – jest podziękowaniem za otrzymane od Boga dary, te zwyczajne i te nadzwyczajne. Zwróćmy uwagę, by w naszej modlitwie nie brakowało dziękczynienia, bo c...
    Czytaj dalej...

    Instrukcja oraz materiały do rozważań.

      Krótka instrukcja do modlitwy: –  Znajdź odosobnione miejsce, w którym możesz w ciszy spotkać się z Bogiem. –  Przyjmij pozycję wygodną (ale nie za bardzo, żeby nie zasnąć). –  Bądź tu i teraz, nie myśl, o tym co będzie zaraz, co zrobisz po modlitwie. Po prostu bądź w tym miejscu i w tym momencie tylko dla Boga. –  Zrób znak krzyża. –  Pomódl się do Ducha Świętego, aby uświadomił Tobie przed kim stajesz, z kim będziesz rozmawiać. Proś o to, aby Duch Święty zabrał wszystkie rozproszenia, zabezpieczył ten szczególny czas z Bogiem. ...
    Czytaj dalej...